Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4232 K.2025/4192

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki davacı bakımından temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, davalı bakımından ise davacı lehine hükmedilen toplam 13.320,65 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin nitelikte olduğu tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000,00TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklanma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararına yönelik davacı vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine,

dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince davacının taleplerinin kısmen kabulü ile 5320,65 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın tutuklanma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, Tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/40314 soruşturma sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 28.08.2019- 15.11.2019 tarihleri arasında 79 gün tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında 25.02.2020 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı,

gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde. Davalı vekilinin temyiz isteminin katılma yolu ile yapılmadığı değerlendirilek.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 20.520 TL olduğu;

davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının 13.320,65 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07/10/2024 tarihli yazısında, Ek Kyok kararının tebliğ mazbatasının çıkartıldığı fakat PTT'ye teslim edilmediği, müşteki şüpheliye (davacıya) ve müşteki Ssç'ye tebliğ edilmediğinin belirtildiği, CMK'nın 142/1.

Maddesi gereğince bu davanın ancak verilen kararın kesinleşmesinden sonra açılabileceği, karar kesinleşmeden bu davanın açılmasına imkan bulunmadığı gözetilmeden, davacı hakkındaki ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın usulüne uygun bir şekilde kesinleşip kesinleşmediği bu kapsamda davanın CMK'nın 142/1 maddesinde belirtilen sürede açılıp açılmadığının açıklığa kavuşturulmaması, Kabule göre de.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi