Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4354 K.2026/2410

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine davacı hakkında Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce davacının açıklanması geri bırakılan hapis cezasından fazla olan tutukluluk süresi bakımından davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuş,

bozma ilamı üzerine mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7.031,66 TL maddi ve 9.750,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, bu kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce eksik manevi tazminata hükmolunduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma kararı üzerine Mahkemece 17.450,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı mirasçılarını gerekçeli karar başlığında gösterilemediği,

açıkça onanmayan maddi tazminat hakkında hüküm kurulması gerekirken kesinleştirilmesinin hatalı olduğu ve davanın kısmen kabul edilmesine rağmen davacı mirasçıları lehine vekalet ücretine hükmedilmediği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, manevi zarar oluşmadığına, avukatlık vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğine ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat hakkında artırılarak tekrar hüküm kurulması gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, gözaltında ve tutuklu kalınan sürenin tamamı bakımından tazminata hükmedilmesi gerektiğine, tahliye tarihinden faize hükmedilmesinin hatalı olduğuna ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/266 Esas – 2010/636 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 2911 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 22.03.2008 - 01.10.2010 tarihleri arasında 923 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının 2911 sayılı Yasada düzenlenen direnme suçundan 5 ay, toplantı ve yürüyüşe silahlı katılma suçundan 5 ay ve aynı Yasanın 32/2 ile 33/2 maddeleri yollamasıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan 7 ay 15 gün olmak üzere toplam 17... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin CMK'nın 231/5 mddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın 21.10.2011 tarihinde kesinleştiği, UYAP üzerinden yapılan kontrolde, davacının hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların denetim süresi dolmadan 27.06.2016 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği,

Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan mahkumiyetine karar verdiği ve kararın 11.02.2017 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiş ise de, davacının temyiz incelemesi sırasında 14.03.2021 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması suretiyle dosyanın yeniden ele alınamayacağı göz önünde bulundurulduğunda, 923 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı hakkında verilen 17... gün hapis cezasından fazla olan 398 gün için manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği,

tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

1. Dairemizin 06.02.2024 tarih ve 2023/3813 Esas - 2024/435 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 14.02.2023 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmeyerek maddi tazminatın kesinleştirilmesi,

2. Davayı takip eden davacı mirasçılarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemeleri ve davanın kısmen kabul edilmesine rağmen tüm mirasçılar lehlerine tek vekalet ücreti olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,