Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/8 K.2024/7491

Taksirle öldürme suçundan, hükümlünün memnu haklarının iadesi talebinin reddine ilişkin ek karara, hükümlünün müdafii tarafından itiraz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Adana 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli kararıyla 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52, 52/4, 53/6 maddeleri gereğince 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ilişkin kararın, Yargıtay 14.Ceza Dairesinin, 17.04.2017 tarihli, 2014/6797 esas,

2017/2084 karar sayılı kararı ile temyiz incelemesinden geçerek 17.04.2017 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleşmesini müteakip hükümlünün müdafii aracılığıyla 09.10.2023 tarihinde memnu hakların iadesini talep ettiği, yerel mahkemece 18.10.2023 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, hükümlünün memnu hakların iadesi talebinin reddine dair ek karara 21.11.2023 tarihinde itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar asıl karar, öncesinde temyiz incelemesinden geçmişse de, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesindeki düzenlemede 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine,

mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükmün ancak kesinleşinceye kadar temyiz incelemesine tabi olacağına yer verildiği ve söz konusu asıl kararın da 17.04.2017 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği değerlendirildiğinde, ikinci hükmün tabi olacağı kanun yolunun verildiği tarihte yürürlükte olan mevzuata göre belirlenmesi gerektiği anlaşılmıştır.