Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1 K.2025/2524

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2022/130 Esas, 2024/6074 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2024 tarihli ve KD - 12 - 2020/89251 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, dava konusu olayda sanığın daha önceden husumetli olduğu katılan ... yönelik olarak sosyal medya platformu üzerinden "elinde katılana ait çıplak fotoğraflar bulunduğu, bunları başkalarına yayıp göstereceği" şeklinde paylaşımlarda bulunduğu, dosyanın diğer şikayetçisi ve tanığı olan ...'un söz konusu resimleri gördüğünü iddia ettiği olayda, dosya kapsamında yapılan incelemede, gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında varolduğu iddia edilen katılana ait çıplak resimlerin ele geçirilip dosya arasına alınamadığı,

bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulabilmesinin ve suç vasfının doğru şekilde tayin edilebilmesinin olmazsa olmaz koşulunun bahsi geçen fotoğraflarının mevcudiyeti olduğu, bu delilin mevcut olmadığının aşikar olması karşısında, Konya Bölge Adliye Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle duruşma açmaksızın beraat kararı vermesinin isabetli ve hukuka uygun olduğu anlaşılmakla dosya içeriği itibariyle, bozma ilamının kaldırılması ve sanığın beraatıyla istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair kararın onanmasına karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizce de ilgili karar tarihinden sonra benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.05.2023 tarihli ve 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında "Bölge Adliye Mahkemesinin, ilk derece mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, ilk derece mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması,

7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde.

Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanığa atılı suçun unsurları oluşmadığından bahisle beraatine karar verebileceği"nin belirtildiği nazara alındığında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2022/130 Esas, 2024/6074 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASI,

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,