Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/1212 E. , 2025/5882 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/761 E., 2024/3140 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hük
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/1212 E. , 2025/5882 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/761 E., 2024/3140 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 300.000 TL maddi ve 300.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının davasının 5271 sayılı CMK 141/1. maddesinde belirlenen şartları taşımadığı ve tazminat talebinin yerinde olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tutuklu kalması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığı, davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, davanın süresinde açıldığı ve davanın kabul edilmesine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/109 Esas – 2018/49 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya aracılık etmek veya yer temin etmek ve insan ticareti yapma suçlarından 04.04.2007 - 20.11.2009 tarihleri arasında 961 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve insan ticareti yapma suçlarından beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 16.10.2020 ve 20.10.2021 tarihlerinde kesinleştiği, bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan ise düşme kararına hükmedildiği, düşme hükmünün 20.10.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhinin 01.03.2022 tarihinde düzenlendiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, ancak fuhuşa teşvik etmek veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle TCK 67/2-a ve CMK 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verildiğinden davacının CMK m.141/1-e de yer alan tazminat isteyebilecek kişilerden olmadığından davacının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedine davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "davacının tazminata esas ceza dosyasında fuhuş amaçlı insan ticareti yapmak suçundan verilen beraat kararının ve fuhuşa aracılık etmek suçundan verilen düşme kararının 20.10.2021 tarihlerinde kesinleştiği, çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve örgüte yardım etmek suçlarından verilen beraat kararının ise 16.10.2020 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 21.02.2023 tarihinde açıldığı nazara alındığında, tazminat davasının kararın kesinleşmesini izleyen 1 yıllık süreden sonra açıldığı, CMK 142/1 maddesinde koruma tedbiri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğden itibaren 3 ay ve herhalde karar ve hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içerisinde dava konusu edilebileceğini belirtilmesi karşısında davacının davasını hak düşürücü süre içerisinde açmadığı dosya kapsamında anlaşılmakla CMK 142/1 maddesinde öngörülen hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken "TCK 67/2-a ve CMK 223/8 maddesi gereğince düşme kararı verildiğinden davacının CMK m.141/1-e de yer alan tazminat isteyebilecek kişilerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin, Sonuç hükmün değişmemesi nedeniyle eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir" ibaresinin eklenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde karar verildi.