Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/1153 E. , 2025/6209 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3866 E., 2023/1033 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03.02.2025 tarihli ve 2023/5064 E.
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/1153 E. , 2025/6209 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3866 E., 2023/1033 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03.02.2025 tarihli ve 2023/5064 E., 2025/1011 K. İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 03.02.2025 tarihli ve 2023/5064 Esas, 2025/1011 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2025 tarihli ve KD-2023/61187 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesi uyarınca lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: : I. İTİRAZ SEBEPLERİ Temyize konu kararın davacı vekiline elektronik yolla tebliğ edildiği, elektronik tebligatın 15.03.2023 tarihinde davacı vekilinin UETS adresine ulaştığı ve aynı gün açıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesi uyarınca elektronik tebligatta tebellüğ tarihinin elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmayıp, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olduğu, bu itibarla temyize konu kararın davacı vekiline tebliğ tarihinin 20.03.2023 olduğu ve davacı vekilince kararın süresinde temyiz edildiği belirlenerek bozma ilâmının kaldırılmasına ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.11.2021 tarih ve 2020/1-425 E., 2021/548 K. sayılı kararı uyarınca; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesi uyarınca elektronik tebligatta tebellüğ tarihinin elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmadığı, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olduğu, bu itibarla davacı vekili tarafından yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/51743 sayılı soruşturma dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 14.12.2018 - 15.03.2019 tarihleri arasında 91 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yürütülen soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 05.04.2021 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 03.02.2025 tarihli ve 2023/5064 Esas, 2025/1011 Karar sayılı ret kararının KALDIRILMASINA, 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2022/3866 Esas, 2023/1033 Karar sayılı kararında davacı vekilince belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde karar verildi.