Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2001 K.2025/6014

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 43, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.03.2020 tarihli, 2017/2043 Esas, 2020/2406 Karar sayılı ilamı ile hüküm bozulmuş, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 43, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suç yönünden zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya kapsamında mevcut 08.05.2013 tarihli durdurma yapı tatil zaptında, sanık tarafından inşa edilen yapının (12 x 12 metre) ebatlarında, briketleri örülmüş vaziyette olduğunun tespit edildiği, dava konusu yapıya ilişkin olarak tanzim edilen 03.11.2014 tarihli görgü tespit tutanağında ise, iki katlı yapının alt kısmının işyeri, üst kısmının ikamet olarak kullanıldığının, pencere ve kapılarının takılı olduğunun belirlendiği, Harran Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.12.2014 tarihli ve 2014/470 Esas sayılı iddianamede, yalnızca 08.05.2013 tarihli durdurma yapı tatil zaptına konu edilen eylemden bahsedildiği,

iddianame içeriğinde 03.11.2014 tarihli görgü tespit tutanağına konu edilen eyleme ilişkin bir anlatımın yer almadığı, mahkemece bozma ilamına uyularak sanık hakkında 03.11.2014 tarihli eyleme ilişkin dava açılmasının sağlandığı ve açılan davanın asıl dosya ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "08.05.2014" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mahkemece bozma ilamı öncesi 24.02.2015 tarihli karar ile sanığın neticeten 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.03.2020 tarihli 2017/2043 Esas, 2020/2406 Karar sayılı bozma ilamı ile sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak hükmün bozulduğu anlaşılmakla; 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, infazın 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (5). fıkrasının çıkarılarak yerine, "24.02.2015 tarihli hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,