Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2007 K.2025/7040

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız infaz nedeniyle 250.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılmasına, 1.000,00 TL maddi ve 1.000TL manevi tazminatın 17.04.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; mahsup işlemi yapılırken hataya düşüldüğüne, talep edilen maddi ve manevi tazminatın tamamına hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahsup nedeniyle davanın reddine karar verilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/1409 Esas ve 2017/293 Karar sayılı ilamı ile davacı hakkında mala zarar verme suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, silahla tehdit suçundan ise 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, 17.04.2017 tarihli müddetname ile hapis cezasının infazına başlanıldığı, infaz sürecinde davacının 5275 sayılı Yasa'nın 105/A maddesi kapsamında infazın denetimli serbestlik tedbiri suretiyle devamına ilişkin İnfaz Hâkimliği kararı gereği 20.04.2017 tarihi itibariyle ceza evinden tahliye edilerek denetimli serbestlik müdürlüğüne nakledildiği,

20.04.2017 - 31.05.2017 tarihleri arasında 41 gün söz konusu ilamın infazının denetimli serbestlik müdürlüğünde yapıldığı, ancak davacının denetimli serbestlik tedbirini ihlalde ısrara düşmesi üzerine Uşak İnfaz Hâkimliği'nin 2017/671 Esas, 2017/751 Karar sayılı kararı ile denetimli serbestlik infaz usulü kararının kaldırılıp davacının kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, bu karardan sonra tanzim edilen yeni müddetname ile davacının 28.06.2017 günü yeniden ceza infaz kurumuna alındığı, mahkumiyet kararına yönelik kanun yararına bozma başvurusu üzerine,

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 26.09.2018 tarih, 2018/5003 Esas ve 2018/15551 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet kararının bozulmasına ve ilamın infazının durdurulmasına karar verildiği, KYB sonrası yeniden yapılan yargılamada Uşak 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/603 Esas ve 2021/235 Karar sayılı kararı ile davacının atılı suçtan beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.06.2021 tarihinde kesinleştiği, KYB'ye konu ilamın münhasıran infaza konu edildiğinin görüldüğü, ancak davacının başka suçtan hükümlülüklerin bulunduğu,

17.04.2017 - 20.04.2017 tarihleri arasındaki infaz süresi ile 20.04.2017 - 31.05.2017 tarihleri arasındaki infaz sürelerinin Uşak İnfaz Hâkimliği'nin 05.03.2021 tarih, 2021/352 Esas ve 2021/729 Karar sayılı mahsup kararı uyarınca Uşak İnfaz Hâkimliği'nin 03.06.2022 tarih 2022/2472 Esas ve 2022/2476 Karar sayılı içtima kararı ile verilen 10 yıl 78 ay 95 gün hapis cezasından mahsup edildiği,

28.06.2017-26.09.2018 tarihleri arasındaki sürelerin ise 18.07.2022 tarihinde düzenlenen 2018/3666 sayılı müddetname ile mahsup edildiği anlaşılmakla, davacının KYB öncesi infazda geçen tüm sürelerinin başka infaz dosyası kapsamında mahsup edildiğinden bahisle yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,