Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/2020 E. , 2025/6300 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2090 E., 2024/1742 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması ile sanığın mahkumiyetine İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/3987 E
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/2020 E. , 2025/6300 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2090 E., 2024/1742 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması ile sanığın mahkumiyetine İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/3987 Esas, 2025/1171 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.06.2025 tarihli ve KD-2025/55207 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın olay günü yönetiminde bulunan otomobil ile saatte yaklaşık olarak 72 km hızla seyir halindeyken, olay yerinde ışık kontrollü ve ışık kontrolsüz yaya geçitleri olduğu halde, dalgınlıkla bunları kullanmayan, orta refüjden yola trafiğin akış hızını, araç yoğunluğunu gözetmeyerek koşar adımlarla hareket halinde olan ...'a duramayarak çarpması ve yaşamını yitirmesine neden olduğu süreçte, sanığın eyleminin TCK’nın 22/1-2 maddesi anlamında basit taksirle işlenmiş bir fiil olduğu sabit olup; bilinçli taksir hâlinde aranan 'öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi,' ‘öngörü ve kayıtsızlık’ unsurlarının somut olayda mevcut olmadığı, olayın yaya geçidi üzerinde değil, yaya geçidinin 25 metre ilerisinde olduğu resmi evrak niteliğinde takdiri delil niteliğinde olan trafik kazası tutanağı içeriği ve tanıklar ..., ..., ..., ..., ...ve ...'un anlatımlarından anlaşıldığı, ilk derece mahkemesi tarafından yapılan hukuksal nitelendirmenin olayın oluşuna uygun düştüğü; sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma eyleminden ötürü yalnızca TCK 85/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, sanık hakkında bilinçli taksir varsayımına dayalı olarak TCK 22/3 maddesi uyarınca artırıma gidilmesinin, hukuka ve yerleşik içtihatlara aykırı olduğu yönündedir. II. GEREKÇE Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusundaki nedenlerle sınırlı olarak yapılan incelemede; olay tarihinde saat 14.04 sıralarında sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahalde, eğimsiz, virajlı, zemini kuru, asfalt kaplamalı, 3 şeritli, bölünmüş, 50 km/s hız limiti bulunan yolda, açık havada gündüz vakti, ... ını takiben ...yolu istikametinden ... istikametine seyir halindeyken geldiği olay mahalli yaya geçidinde, seyrine göre sağ tarafından yola girip karşıya geçmekte olan yaya ...'a, yaya geçidini bitirmek üzere olduğu esnada çarpması sonucu yayanın ölümü ile neticelenen olayda, dosyaya eklenen görüntü kayıtları, görüntülere ilişkin adli görüntü ve adli iletişim tespiti inceleme uzmanı tarafından düzenlenen bilirkişi raporu, keşif sırasındaki tespitler ve neticesinde düzenlenen heyet bilirkişi raporu ile 16.06.2023 tarihli Adli Tıp Kurumu ...Dairesi Başkanlığı raporu bir arada değerlendirildiğinde, olay mahallinde yaya geçidine ilişkin uyarı ve ikaz şeklinde yaya geçidi yaklaşım levhası olduğu, yol üzerinde yaya geçidine gelmeden 50 metre geriden yaya geçidine kadar asfalt zemin üzerinde seyreden araçlar için hız kesici çizgilerin olduğu ve çarpmanın yaya geçidi üzerinde meydana geldiğinin sabit olduğu, sanığın yaya ...'a çarparak havaya doğru fırlattığı, ölenin araç üzerine düşerek 51 metre ileride orta şeritte sağa meyilli olarak duruşa geçen sanığın aracın yanına düştüğü, sanığın alınan savunmasında olay mahallinde yaya geçidi olduğu bildiğini beyan ettiği, 26.10.2018 tarihli ve 30577 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7148 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunla, 2918 sayılı Kanun’un 74’üncü maddesinde yapılan değişiklik kapsamında yaya geçitlerinde yayalara ilk geçiş hakkı verilmesine ilişkin hükümler de dikkate alındığında, “Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar." hükmü kapsamında, yaya geçidine yaklaşan sanığın hızını buna uygun hale getirmesi gerekirken, sanığın meskun mahal sınırının üzerinde bir hızla ve uyarı levhalarına rağmen hızını azaltmadan seyrine devamla, yayanın, yaya geçidi üzerinden karşıya geçmekte olduğunu görmesine rağmen mevcut hızıyla fren tedbirinde başvurmaksızın yayaya çarparak ölümüne sebep olduğu olayda, bilinçli taksir hükmünün uygulanma şartlarının oluştuğu, yargılama aşamasında dosyaya sunulan görüntü kayıtları ve düzenlenen uzmanlık raporları karşısında, soruşturma aşamasında dosyaya eklenen tanık beyanlarına ve bu beyanlara göre düzenlenen kaza tespit tutanağına itibar edilemeyeceğinin anlaşıldığı, yerel mahkemenin gerekçeli kararında tanık beyanlarının ve kaza tespit tutanağındaki tespitlerin hükme esas almadığının açıkça belirttiği ve kazanın yaya geçidi üzerinde gerçekleştiğini kabul etmekle birlikte bilinçli taksir hükümlerini uygulamama gerekçesinin kazanın gerçekleştiği yaya geçidinden önce bir üst geçit bulunduğu, sonrasında ise ışıklı yaya geçidi bulunmakla, ışıklı yaya geçidinin daha dikkat çekici bir uyaran olduğu, keşif sırasında bu güzergahta gelen araçların seyrini, yeşil ışıktan yararlanmaya yönelik hızlarını ayarlayarak tamamladıkları ve yolun karşısına geçmenin trafik akışı ve hızından dolayı trafik polislerinin trafiği durdurması ile mümkün olabilmesi karşısında sanığın da bu koşullarda seyrettiği şeklinde belirtildiği, ancak bu yönde bir değerlendirmenin hukuksal manada kabul edilemeyeceği, kazanın gerçekleştiği yol üzerinde yaya geçidine ilişkin uyarı ve ikaz levhaları ile hız kesici çizgilerin de olduğu anlaşılmakla, 2918 sayılı Kanun’un 74’üncü maddesine aykırı olarak, yaya geçidi üzerinden karşıya geçmekte olduğunu gördüğü ölene ilk geçiş hakkını vermemesi sebebiyle sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE, 2. 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/3987 Esas, 2025/1171 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2025 tarihinde karar verildi.