Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2389 K.2025/6658

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31.12.2009, 31.12.2010 ve 31.12.2011 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımının 8 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-4. maddeleri uyarınca kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu ve dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerin, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,