Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/241 K.2026/87

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacının haksız gözaltı, tutuklama ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın haksız koruma tedbirinin başlangıç tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, gözaltı ve tutuklama bakımından 14.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden, adli kontrol bakımından 5.100,00 TL manevi tazminatın adli kontrol tarihinden faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının adli kontrol nedeniyle verilen manevi tazminatın fazla olduğundan 2.500,00 TL'ye indirilmesi,

gözaltı ve tutuklama nedeniyle hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğundan 25.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.07.2024 tarihli kararıyla bozulması kararı üzerine,

İstinaf merciinin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, gözaltı ve tutuklama bakımından 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden, adli kontrol bakımından 2.500,00 TL manevi tazminatın adli kontrol tarihinden faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına, karar verilmesi görüşünü ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı olduğunu, maddi tazminatın kabulü gerektiğini, tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin zarar kapsamında ödenmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının Ankara

23. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/148 Esas, 2021/98 Karar sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 09.08.2016 - 02.03.2017 tarihleri arasında 205 gün gözaltında ve tutuklu kaldığını, 02.03.2017 - 23.06.2021 tarihleri arasında "yurt dışına çıkamama" şeklinde adli kontrol uygulandığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 30.06.2021 kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek ve bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 378.290,00 TL olduğu ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 09.08.2016 - 02.03.2017 tarihleri arasında 205 gün gözaltında ve tutuklu kaldığını, 02.03.2017 - 23.06.2021 tarihleri arasında "yurt dışına çıkamama" şeklinde adli kontrol tedbiri uygulanan davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile yapılan yargılama ile maddi tazminatın reddine, gözaltı ve tutuklama bakımından 50.000,00 TL manevi, adli kontrol bakımından 2.500,00 TL manevi tazminata kararı verilmesi nedeniyle kabul edilen toplam 52.500,00 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE. B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara