Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2514 K.2025/8700

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 20 13... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 2 kez 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 62... . maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin kararını kaldırılması ile sanığın 2013 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43,

62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2014 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanık tarafından ... isimli kişiye vekalet verildiği, sonra o kişiye ulaşamadığı için sanığın memleketine döndüğü, düzenlenen faturalardan haberdar olmadığı, bu nedenle kararın bozulması gerektiği talebine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi; 2014 yılı için verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın verdiği vekaletname ile açılan bu şirkette yetkili olduğu, bu şirkette kendi bilgisi dışında fatura düzenlenmesinin mümkün olmadığı, ayrıca kendisi adına şirket açtığını söylediği tanığa ulaşılamadığı değerlendirildiğinde sanığın savunmaları suçtan kurtulmaya yönelik görüldüğü ve üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma yapılarak yapılan incelemede; sanığın Beylikdüzü Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olduğu, sanık hakkında 20 13... takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında; her ne kadar sanık savunmalarında vekalet verdiğini, faturaları kendisinin düzenlemediğini ve daha sonra vekili azlettiğini beyan etmiş ise de: 2013 yılında azletme beyanında 25/01/2012 tarihinden beri vekilliğini yaptığı şahsı azlettiğini bildiği,

sanığın 03/05/2012 tarihli yoklamada hazır olduğu ve yolama fişini imzaladığı göz önüne alındığında savunmasına itibar edilmemiş, sanığın 2013 yılında düzenlediği satışlara konu faturaların gerçek bir mal ve hizmete dayanmayan faturalar olduğu,ve 2013 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçunu işlediği anlaşıldığından bu suçlardan cezalandırılmalarına karar verilmiş,

2014 takvim yılında düzenlediği iddia edilen fatura bilgilerinin ve bu faturaları kullananlar ile ilgili bilgilerin dosyada bulunmadığı ve 2014 yılına ait faturaların varlığı ispatlanamadığından 2014 takvim yılında sahte fatura düzenlediği sabit olmadığından hakkında beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Sanığın savunmasında; atılı suçları kabul etmediğini, ... isimli kişiye vekaletname verdiğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) ... isimli kişinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağırılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra beyanlarına başvurulması, faturaların sanık ve tanığa gösterilmesi ile faturalar üzerindeki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, olmadığını beyan etmeleri halinde sanık ve tanığın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi raporu aldırılması,

b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2. Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,