Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/4323 K.2026/78

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 2011, 2012, 20 13... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . Maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık üdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, lehe yasa değerlendirmesinin yapılmadığına, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçları işlemediği yönündeki suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, sanık hakkında düzenlenen vergi suç raporu, vergi teknik raporu, vergi mütalaası ve akabinde mahkememizce alınan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere dosyadaki somut deliller ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı sahte fatura düzenleme suçunu işlediği sabit görülmüş, sanığın mükellefiyet tesis ederek 2011 takvim yıllında BS formu ile beyan ettiği 18 adet fatura karşılığı Kdv hariç 451.614,00 TL tutarlı faturalar,

2012 takvim yılında BS formu ile beyan ettiği 442 adet fatura karşılığı KDV hariç 10.403.887,00 TL tutarlı faturaların ve 2013 takvim yılında BS formu ile beyan ettiği 145 adet fatura karşılığı Kdv hariç 2.532.154,00 TL tutarlı faturalar, 2014 takvim yılında BS formu ile beyan ettiği 442 adet fatura karşılığı KDV hariç 10.403.887,00 TL tutarlı faturaların sahte olduğu ve sanığın suçunun sübut bulduğu gerekçesi ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş, yapılan ihtara rağmen oluşan vergi ziyaını ödemeyen sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmadığı belirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Sanığın aşamalardaki savunmalarında; suçlamaları kabul etmediğini, yanında çalışan ...'na vekalet verdiğini, ayrıca faturaları muhasebecisinin düzenlediğini, bu konuda ona yetki verdiğini, 2014 yılı ocak ayında askere gittiğini, ...'nun şirketi kapattığını kendisine bildirdiğini, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Sanığın savunmasında adı geçen ...'un tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılıktan sonra sanığın savunması doğrultusunda ifadesinin alınması, sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan ilgili takvim yıllarına ait faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve suça konu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa ve tanık ... ve tanık ...'na gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanık ya da tanıklara ait olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Sanığın 2014 yılı ocak ayında askere gittiğini beyan etmesi, Bornova Askerlik Şubesi Başkanlığının 30.12.2020 tarihli yazısı ile de 19.12.2013 tarihinde askere sevk edildiğinin bildirilmesi karşısında, 2014 yılında sahte fatura düzenleme suçuna ne şekilde iştirak ettiğinin açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesi ile 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin, somut olayla ilişkin ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ve karşılaştırmalı uygulamalar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmek suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerekirken herhangi bir karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Gebze 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,