Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/4546 K.2026/2054

Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2022/628 Esas, 2023/697 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 20 09... takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 359/4, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin 07.12.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 06.03.2025 tarihli ve 94660652-105-34-33236-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2025 tarihli ve KYB-2025/34704 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2025 tarihli ve KYB-2025/34704 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet etmek suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun’un 359-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu

42. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2022 tarihli ve 2016/57 esas, 2022/303 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin 28/06/2022 tarihli ve 2022/2247 esas, 2022/2286 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın aynı suçtan 213 sayılı Kanun’un 359-b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu

42. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2023 tarihli ve 2022/628 esas, 2023/697 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, sanığın 2009-2010 tarihleri arasında sahte fatura düzenleme şeklindeki eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu,

anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca da olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu ve suç tarihinden (2009-2010) itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle dolduğu gözetilmeden, sanık hakkında yüklenen suç yönünden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b. maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu sürenin sanık yönünden suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.01.2011 olan suç tarihinden, kanun yararına bozma konusu yapılan 10.11.2023 tarihli mahkûmiyet hükmüne kadar dolduğu belirlenmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul Anadolu