Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/4801 K.2025/8983

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. Maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 6846,14 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararına yönelik davacı vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine,

dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesince '' 1377,74 TL''' maddi, 36.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onamasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddine , lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda,

Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/158 Esas, 2014/379 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının dolandırıclık suçundan 18.10.2003-23.03.2004 tarihleri arasında 158 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.02.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacıya tebliğ edilmediği, davanın gözaltı- tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'a tabi olduğu ve yetkili ve görevli mahkemeye, kesinleşmeden itibaren 10 yıllık süre içinde açıldığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü, mahsuba konu yapılmadığı, davacı hakkında aynı konuda açılmış başka bir davanın bulunmadığı anlaşılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,