Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5075 K.2025/6501

Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; hangi faturaların sahte olduğu tespit edilmeksizin ve sahte olduğu iddia olunan faturalarn yıllara göre oranı belirlenmeksizin eksik inceleme ve varsayıma dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ................vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, iddia, sanık savunmaları, bilirkişi raporları, mütalaa formu, vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile tüm dosya kapsamından, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 ve 2015 takvim yıllarında sahte olarak düzenlenen faturaları kullandığı sabit görülerek atılı suçtan cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/255 Esas, 2021/627 Karar sayılı karar ile 2011, 2012, 2013, 2014 ve 2015 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 5 kez ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulduğu, sanığın istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2022/821 Esas, 2022/832 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin esastan reddine karar verildiği, 2015 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan ise hükmün bozulduğu, bu nedenle 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin 03.03.2022 tarihinde kesinleştiği, 2015 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması ile bu yıla ilişkin yargılamanın İstanbul

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/129 Esas sayılı dosyası ile kovuşturmaya devam edildiği, bu esnada 15.04.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yargılaması yargılaması yapılabilmesi için 03.03.2022 tarihinde kesinleşen 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin dosyanın İstanbul

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/184 Esas sırasına kaydının yapıldığı ve bu dosyanın İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/129 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği, söz konusu dosyanın da İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/78 Esas sayılı dosyası ile birleştirilerek sanık hakkında 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 ve 2015 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında belirtildiği üzere, sanık hakkında kesinleşen hükmün ancak uyarlama yargılamasının konusu olabileceği, genel yargılama ile uyarlama yargılamasının koşulları, sonuçları ve yasa yolları birbirinden farklı olduğundan bu iki yargılamanın birlikte yürütülmesinin olanaklı olmadığı gözetilmeden, infaz aşamasında olan dosya ile derdest dosya birleştirilmek suretiyle yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi