Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/6328 K.2025/8143

Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay

11. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 7394 sayılı yasa ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/6 ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; tebligattan haberdar olmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın ikrar içerikli savunması ve diğer tüm delillere göre usulüne uygun yapılan tebligata rağmen kendisinden istenilen defter ve belgeleri ibraz etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.03.2019 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 14.09.2023 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak.

Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2013 tarihli ve 2013/280 Esas, 2013/193 Karar sayılı kararının sadece sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş olması nedeni ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca anılan hükümde, sanık hakkında 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün ceza miktarı yönünden kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında üçüncü paragraftan sonra gelmek üzere; " Karşıyaka