Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6645 K.2026/75)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62, 51. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesi'nin 12.10.20 22... /1623 Esas ve 2022/16051 Karar sayılı ilamı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4,

5. ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesi ile bozma kararı verildiği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62. ve 51. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

cezanın ertelenmesine karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 20.11.20 24... /1937 Esas ve 2024/13541 Karar sayılı ilamı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Kabule göre; a)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu nazara alındığında; defter ve belge isteme yazısının 29.09.2014 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, "15.10.2014" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2014" şeklinde eksik gösterilmesi,

" gerekçeleri ile bozma kararı verilmiş, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 7394 sayılı yasa ile Kanuna eklenen 4. madde, 5237 sayılı Kanunun 62. ve 51. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin muhasebecisi kayıp olduğundan defter ve belgelere ulaşamadığı için ibraz edemediğini, müvekkilin herhangi bir kasıt ve kusuru olmadığı için beraatine karar verilmesi gerektiği, vergi borcunu yapılandırıp ödeyen sanığın etkin pişmanlıktan faydalandırılmamasının da yerinde olmadığını, müvekkilinin beraatine aksi takdirde zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Gökdere Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 2...1 vergi numaralı mükellefi olan ...'ın faaliyeti ile ilgili olarak Vergi Denetim Kurulu Başkanlığınca yapılan incelemelerde, mükellef ...'ın 2014 yılında yasal defterleri ibraz etmesi için 29.09.2014 tarihinde bizzat kendi imzasına tebliğ edilmesine rağmen yasal 15 günlük süre içerisinde teslim etmemek suretiyle atılı suçu işlediği, sanık savunması,

vergi denetim kurulunun defter isteme yazısı, vergi inceleme tutanağı, 05/03/20 15... sayılı vergi inceleme raporu, 05/03/2015 tarihli vergi suçu raporu, vergi denetim kurulunun 22/04/20 15... sayılı komisyon mütalası ile dosya kapsamındaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinde mahkemece sabit görüldüğü, sanık ...'ın savunmalarına cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatiyle itibar edilmediği, zira tanık sanığın defterini kendisinin tutmadığını belirtmiş ve bunun yanısıra işletmeye ait defterlerinde bizzat mükellefte bulunması gerekmekte olduğu,

bu itibar ile sanık ...'ın üzerine atılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçu sabit görüldüğü gerekçesi ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında "2014" şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin "15.10.2014" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.