Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/6934 K.2026/1500

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde.

14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde,

7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

(3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,

Temyize konu İlk Derece Mahkemesince verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız yakalama, gözaltı ve tutuklama nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebi üzerine, 5271 sayılı CMK'nın 144/1-c maddesi uyarınca tazminat hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizin 06.01.2025 tarihli ve 2022/9780 Esas, 2025/71 tarihli kararı ile;

"(...)Tazminata konu ceza dosyasında davacı hakkında nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda nitelikli cinsel istismar eyleminin suç vasfının değişmesiyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dönüştüğü ve bu suç yönünden şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine hükmedildiği, davacının her iki suç yönünden tutuklandığı dikkate alındığında; tutuklamaya ilişkin infaz evraklarının dosya içine temini sağlanarak,

davacı hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin tutuklama müzekkeresinin infaz görüp görmediği araştırılmak suretiyle, infaz görmüş olması halinde beraate konu suç bakımından tazminata ilişkin değerlendirilme yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi,...)" gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, bozma gereklerinin yerine getirilmediğine, mazeret talebinin reddedilmesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy

18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/322 Esas – 2020/80 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının "nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçları kapsamında, 03.01.2019 - 11.03.2019 tarihleri arasında 67 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda yapılan yargılama sonunda nitelikli cinsel istismar eyleminin suç vasfının değişmesiyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dönüştüğü ve bu suç yönünden şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine hükmedildiği,

her iki hükmün 26.05.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, İstanbul

5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.01.2019 tarihli ve 2019/23 esas sayılı "Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma" tevkif müzekkeresinin 04.01.2019 tarihinde sırada beklemeye alındığı hiç infaz görmeden 11.03.2019 tarihinde bu tutuklama müzekkeresinden davacının tahliye edildiği anlaşıldığından davacının tazminat hakkının doğmaması nedeni ile 5271 sayılı CMK'nın 144/1-c maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy