Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7276 K.2025/9049)

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde müvekkili adına temyiz talebinde bulunmasından sonra sanık asilin 19.09.2025 tarihinde temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 11... ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, kusur durumuna ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü gece vakti, sanığın idaresindeki otomobille içinde yolcu 4 kişiyle beraber göl kenarına geldikleri, park halindeki aracın içerisinde uyuşturucu madde kullandıkları, bir süre sonra uyuşturucu madde etkisi altındaki sanığın, olay yerinden ayrılmak için geri vites yerine yanlışlıkla ileri vites konumunda çalıştırdığı aracın göle düşmesiyle, üç kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda;

mahkemece, tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

ve KARAR A)SANIK MÜDAFİİNİN TEMYİZ TALEBİ YÖNÜNDEN.

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanık asilin 19.09.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305/1. fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 266/1-2 fıkraları gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B)KATILAN VEKİLİNİN TEMYİZ TALEBİ YÖNÜNDEN.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi