Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/7862 K.2026/3392

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan 5237 Sayılı TCK'nın 132/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanığın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Dairemizce katılan vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşması nedeniyle beraat kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, tanık beyanları, teftiş kurulu raporu, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. Çalışma ve İş Kurumu ...

İl Müdürü olarak görev yapan sanığın, kişiye özel kapalı zarfta gönderilen ve aynı Kurumda görev yapan katılana tebliğ edilmesi istenilen zarfı açıp okumak suretiyle üzerine atılı haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu işlediği sabit görüldüğünden mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, 5237 sayılı TCK'nın 132/1. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun gerçek kişiler arasındaki haberleşmeyi kapsadığı, dolayısıyla somut olaydaki gibi kuruma yazılan yazıya verilen cevabın bu kapsamda değerlendirilemeyeceği,

öte yandan suça konu zarf içerisinde yer alan "Genel Müdürlüğümüze gönderdiğiniz 18.06.2015 tarihli dilekçenizde belirtmiş olduğunuz hususlarla ilgili Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişlerince gerekli idari inceleme yapılmıştır" şeklindeki yazı içeriğinin özel hayata ilişkin olmadığı dikkate alındığında somut olayda 5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun da oluşmadığı, ayrıca sanığın üzerine atılı fiil kişilerin mağduriyetine ya da kamunun zararına neden olmadığından 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesindeki görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşturmadığı belirlenerek,

sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Muğla