Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/8436 K.2026/2866

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 300.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.399.19 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin usulden reddine, davalının manevi,

davacının maddi manevi tazminat talebi yönünden ise manevi tazminat miktarı 10.000,00 TL'ye yükseltilip, faiz başlangıç tarihinin dava tarihinden itibaren olması ile değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile "Bölge Adliye Mahkemesince istinaf kesinlik sınırının davalı yönünden kabul edilen, davacı yönünden reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden belirlenmesi gerekirken;

davalı yönünden istinaf incelemesinin maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi suretiyle davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi," gerekçesiyle hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 2.399,19 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden,

80.000,00TL manevi tazminatın dava tarihi olan 07.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Maliye Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmolunan manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; ıslah dilekçesi ile faiz başlangıç tarihini gözaltı/tutuklama tarihi olarak belirtmiş olmalarına rağmen hükmolunan manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmolunan tazminat miktarlarının çok düşük kaldığına ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminatların fahiş olduğuna ve tutuklama tarihinden itibaren faiz işletilmemesi gerektiğine, davacı lehine fazla vekalet ücretine hükmolunduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yürütülen yargılama kapsamında tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/505 Esas - 2021/131 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.04.2009 - 08.09.2009 tarihleri arasında 134 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiği, beraat hükmünün 26.03.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutuklama süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu olmadığı,

Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde tarih belirtmeksizin faiz talebinde bulunduğu ancak 14.10.2021 tarihimde sunulan dilekçe ile hükmedilecek maddi ve manevi tazminat bakımından gözaltı/tutukluluk tarihinden itibaren faiz işletilmesi yönünde ıslah talebinde bulunduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 177/2. maddesindeki "Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir.

Karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneği, haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir." şeklindeki emredici hüküm karşısında, öncelikle ıslah talebine ilişkin talebin davalı tarafa tebliğ edilmesi ve sonucuna göre ıslah talebi doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hükmolunan manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,