KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2007/11583 E., 2007/13915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2007
- Mahkemesi
- Karşıyaka İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 07/03/2007
- Numarası
- 2006/831-2007/213
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından borçlular ................ve ....................aleyhine genel haciz yolu ile İzmir İcra Dairesinde icra takibi başlatıldığı, borçlu ...................İzmir İcra Müdürlüğündeki takip dosyasına yerleşim yeri ...................... olduğu için icra dairesinin yetkisine, ayrıca diğer borçlu ..................'ın da ......................'da ikamet ettiğinden bahisle onun yönünden de Karşıyaka İcra Daireleri yetkili olduğu gerekçesi ile yetki itirazında bulunmuştur.
Alacaklının bu yetki itirazı üzerine takip dosyasını Karşıyaka İcra Dairesine gönderttiği.
Karşıyaka İcra Dairesince her iki borçluya yeniden ayrı ayrı ödeme emri gönderildiği, şikayet eden borçlu..............'ye ödeme emrinin bizzat 25.07.2005 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçenin herhangi bir itirazının bulunmadığından takibin onun yönünden 02.08.2005 tarihi itibariyle kesinleştiği; daha sonra hacizler yapılıp, bu hacizlerin kendisine 14.07.2006 tarihinde örnek 22 bildirimi ile bizzat bildirildiği görülmektedir.
Borçlu vekilinin 02.08.2006 tarihinde Van İcra Mahkemesi aracılığıyla Karşıyaka İcra Mahkemesine dilekçe göndererek dilekçesindeki öne sürdüğü iddialara dayanarak takibin iptalini istediği anlaşılmaktadır. Takip yukarıda açıklandığı üzere kesinleşmiş bulunmaktadır. Takibin kesinleşme tarihi gerekse haciz ihbaramesinin tebliğ tarihine göre şikayet yasal 7 günlük süreden sonradır. Bu durumda istemin süre aşımından reddi yerine işin esasına girilerek yazılı şekilde ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2007/11583, K. 2007/13915, 5 Temmuz 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama