KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2010/14800 E., 2010/28657 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Balıkesir 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 04/02/2010
- Numarası
- 2009/590-2010/37
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
HUMK'nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.
Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay'ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.
Somut olayda alacaklının, borçlu hakkında yetkisiz icra dairesi olan Dursunbey İcra Dairesinde 01.07.2008 tarihinde icra takibine başladığı, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine Dursunbey İcra Mahkemesi'nin 22.09.2008 tarih ve 2008/15-16 sayılı kararı ile, Dursunbey İcra Müdürlüğü'nün yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili Balıkesir İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verildiği, kararın 15.05.2009 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise Dursunbey İcra Müdürlüğü'ne 02.06.2009 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Balıkesir İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır.
Alacaklı, HUMK'nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra, dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK'nun 193.maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin bu husus re'sen gözetilerek takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken,açıklanan bu durum dikkate alınmaksızın işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2010/14800, K. 2010/28657, 2 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama