KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2010/1835 E., 2010/13270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/07/2009
- Numarası
- 2009/230-2009/242
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 23.09.2008 tarih ve 2006/153 Esas – 2008/708 Karar sayılı kararı ile borçlunun “ihtiyaç nedeniyle tahliyesine” karar verilmiş ve bu karar alacaklı tarafından İİK’nun 26.maddesi hükmüne göre ilamlı icra takibine konu edilmiştir.
Borçluya örnek (2) numaralı icra emri tebliğ edilmiş ve dayanak ilam Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nce 30.04.2009 tarihinde onanmış ve alacaklı vekili tarafından 09.06.2009 tarihinde borçlunun taşınmazdan tahliyesi istenmiştir. Aynı gün mahkemeye başvuran borçlu tarafından ilamın Yargıtay incelemesinden önce yeni bir kira sözleşmesi yapıldığından bahisle tahliye kararının infazının tedbiren durdurulması ve takibin iptali talep edilmiştir.
Mahkemece tensip kararı ile (09.06.2009 tarihinde) infazın tedbiren durdurulması istemi reddedilmiştir.
Her dava açıldığı andaki şartlara tabi olup, mahkemece şikayet konusu edilen husus hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekirken tahliye gerçekleştiğinden bahisle ve dolayısiyle dava konusuz kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Şikayetçi tarafından taraflar arasında yeni kira sözleşmesi düzenlendiği ileri sürüldüğüne ve sözleşme de ibraz edildiğine göre, mahkemece yapılacak iş, sözleşme İİK’nun 71.madde kapsamında değerlendirilerek, alacaklıya gösterilip, sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorularak, oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2010/1835, K. 2010/13270, 31 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama