Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/2019 K.2012/20844

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi l tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili usulsüz tebligat şikayetinde bulunarak Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesine aykırı olarak yapılan tebligatın iptalini istemiş, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

11/01/2011 tarih ve 6099 Sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi, gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçluya çıkartılan örnek 7 ödeme emrinde, tebliğ zarfı üzerindeki adresin "Mernis adresi olduğu" şerhi yazılı olup, yukarıda belirtilen düzenlemeye uygun olarak adresin kapalı olması nedeniyle tebligat ilgili mahalle muhtarlığına bırakılmıştır. 25.1.2012 tarihli Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1 ve 31/2. maddeleri gereği "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlarda" ilgilinin adreste bulunmama nedeni araştırılmaz.

Mahkemece, tebligatın Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesine aykırı olduğu belirtilmiş ise de, 28.1.2012 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Yönetmeliği ile, 6099 Sayılı Yasa ile değişik Tebligat Kanunu'nun geçici 1. maddesi gereğince Tebligat Tüzüğü yürürlükten kaldırılmış olup, işlem tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılan Tebligat Tüzüğüne atıf yapılarak hüküm kurulması isabetsizdir.