Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/25257 K.2012/36751

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Şikayetçilerin ihalenin feshi talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece tefhim edilen kısa kararda;

"davacıların müştereken ve müteselsilen İİK'nun 134/2 maddesi gereği taşınmazların ihale bedelinin % 10'una tekabül eden 14.130,00 TL para cezasına mahküm edilmesine" karar verildiği halde, gerekçeli kararda.

"2004 sayılı İİK'nun 134/2 maddesi uyarınca, feshi istenen ihale bedelinin % 10'u olarak hesap edilen 14.130,00 TL para cezasının davacılardan alınarak hazineye irat kaydına" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir.

Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar, HMK.nun 297/son maddesi hükmü gereği şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez.

Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10/04/1992 tarih ve 7/4 sayılı ilamında da, kısa kararla gerekçeli kararın çeliik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.