Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/26703 K.2012/40228

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 28.06.2012 tarih, 2012/5870-22976 sayılı daire ilamının 1 nolu bölümünün müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3. kişinin, usulsüz tebligat şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu, borçlunun da bu davaya müdahil olduğu, üçüncü kişinin davasının reddine, müdahil borçlunun davasının kabulüne dair kararın temyiz eden tarafların hazır bulunduğu 13.12.2011 tarihli celsede tefhim edildiği, davası reddedilen 3. kişinin süresinde kararı temyiz ettiği, temyiz dilekçesinin, alacaklı vekiline 02.02.2012 tarihinde tebliğ edildiği,

alacaklı vekilince 07.02.2012 tarihinde mahkemeye verilen dilekçe ile şikayetçinin temyizine cevap verilerek aynı zamanda HUMK'un 433/2. maddesi uyarınca karşı temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz harcını mahkeme veznesine yatırdığı, buna göre karşı temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü zorunlu olduğundan, alacaklı A.

Ö. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 28.06.2012 gün ve 2012/5870 Esas, 2012/22976 Karar sayılı ilamının alacaklının temyiz itirazlarına ilişkin “1” nolu bölümünde yer alan “süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin reddine” dair kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verilmesinden sonra alacaklının 07.02.2012 tarihli temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:

Borçlu M. G. hakkında yapılan ilamsız takipte Avukat M. Ç. tarafından, borçlunun avukatı olmadığı icra dosyasında adına tebligat gönderildiğini, bu nedenle kendisine yapılan tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürerek icra mahkemesine şikayette bulunulduğu, takip borçlusu M..G.. tarafından mahkemeye verilen 03.10.2011 tarihli dilekçe ile davacının açmış olduğu şikayet davasına müdahale talebinde bulunulduğu, mahkemece müdahalede bulunan borçlu M. G.'in şikayetinin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Şikayet, Medeni Usul Hukuku anlamında bir dava olmayıp takip hukukuna özgü bir yoldur. Şikayetin, şikayet eden ve şikayet olunan (karşı taraf) olmak üzere iki tarafı olup, müdahale söz konusu olamaz. Zira şikayet, mümkün olduğu kadar çabuk sonuçlandırılmalıdır ve katılma imkanı ile müdahalede bulunan kişiye şikayetin süresinden sonra talepte bulunma imkanı tanımaz. Borçlunun yapması gereken şey, icra mahkemesine bizzat başvurarak ayrı bir usulsüz tebligat şikayetinde bulunmaktır. Müdahale yolu ile usulsüz tebligat şikayetinde bulunulamaz.

O halde, mahkemece borçlu M. G.'in müdahale talebinin reddine karar vermek gerekirken, işin esasına girilerek şikayetin kabulü yönünde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.