Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/29667 K.2013/5686

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekili, dava konusu taşınmaz üzerine alacaklı tarafından konulan haczin 25.03.2010 tarihli olduğunu, Tüketici Mahkemesindeki ilk davalarının 02.10.2006 tarihinde açıldığını, davadan 4 yıl sonra taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı vekili, davanın hak düşürücü 7 günlük süreden sonra açıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın İİK'nın 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılmış bir istihkak davası olduğundan davanın İİK'nın 97/9.maddesi gereğince hak düşürücü olan 7 günlük süreden sonra açıldığı anlaşıldığından davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 96 ve bunu izleyen maddelerinde düzenlenen istihkak iddiasına ilişkin koşullar menkul mallar için uygulanmaktadır (HGK'nun 24.09.1997 tarih 1997/15-461 E. 1997/729 K.; HGK'nun 13.06.2001 tarih ve 2001/12-461 E. 2001/516 K.; HGK'nun 31.03.2004 tarih ve 2004/12-198 E. 2004/183 K. sayılı kararları).

Bu nedenle taşınmazlar yönünden istihkak iddiasında bulunulamayacağından icra müdürlüğünce istihkak prosedürünün işletilmesi yasaya aykırıdır. Şikayetçi vekilinin taşınmaz üzerine konan haczin kaldırılması istemi şikâyet niteliğinde olup, işin niteliği gereği bu şikayet süreye tabi değildir.

O halde mahkemece, işin esası incelemesi gerekirken, "istihkak davası" şeklinde nitelendirme yapılarak davanın süre yönünden reddine karar verilmesi isabetsizdir.