Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/29673 K.2013/3364

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kardeşleri olan davalılar ile müşterek malik oldukları taşınmazı kiraya verdiklerini, taşınmazın kira bedelinin davalılar tarafından paylaşıldığını, kendi hissesine düşen bedelin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000-TL’nin davalılardan tahsilini istemiş,11.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 92.874,75-TL’ye çıkarmıştır.

Davalı ..., davayı kabul etmiş, davalı ... mirasçıları ise davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalı ... mirasçıları yönünden 57.624,74- TL kira alacağının dava tarihinden (14.05.2009) itibaren yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... mirasçılarının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000-TL’nin davalılardan tahsilini istemiş,11.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 92.874,75-TL’ye çıkarmıştır. Mahkemece, davalı ... mirasçıları yönünden 57.624,74-TL kira alacağının dava tarihi olan 14.05.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Oysa ki, davacı ıslah dilekçesi ile arttırdığı miktara ancak ıslah tarihinden itibaren faiz isteme hakkına sahiptir. Mahkemece 30.000- TL.ye dava tarihinden, bakiyesine ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.