KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/32520 E., 2013/7307 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
- Mahkemesi
- Hendek İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/09/2012
- Numarası
- 2012/36-2012/84
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte, taşınmaz 2. dereceden ipotek alacağına mahsuben alacaklı tarafından satın alınmış, icra müdürlüğünce alacaklıya 1. dereceden ipotek alacaklısının alacağı olan 128.960 TL. yi yatırması için 10 gün süre verilmiş, alacaklı tarafından anılan müdürlük kararının yanlış olduğu, 1. dereceden ipotek alacaklısının alacağının 476,04 TL limit ipoteği olduğu, bu miktardaki parayı yatırmakla yükümlü oldukları ileri sürülerek icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece müdürlük kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.
3. kişi P.l O.i A.. lehine 1.dereceden tesis edilen 25.3.1991 tarihli ipotek akit tablosunun incelenmesinde; ipoteğin limit ipoteği olduğu ve 476.040.000 TL üst limit ipoteği olarak birinci derece ipotek tesis edildiği anlaşılmaktadır.
31.01.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5083 Sayılı Kanun'la, 01.01.2005 tarihinden geçerli olmak üzere Türk Lirasından altı sıfır atılmış bulunmaktadır. Somut olayda taşınmaz üzerindeki 1. dereceden ipoteğin tesis tarihi, anılan yasanın yürürlüğünden önce olup, ipoteğin limit ipoteği olduğu da gözönüne alındığında icra müdürlüğünce talep edilebilecek miktar, limit miktarı olan "476.040.000" TL'den altı sıfır atılmak suretiyle bulunan "476,04" TL olmaktadır. Bir başka ifadeyle alacaklının icra dosyasına yatırmakla yükümlü olduğu miktar "476,04" TL'dir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/32520, K. 2013/7307, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama