Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/598 K.2012/14526

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İhalenin feshi talebinin reddine ilişkin mahkeme kararları, ihaleye konu malın tahmini değerinin İİK’nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1 maddesinde öngörülen temyiz sınırının üzerinde olması halinde temyizi kabildir.

İhalesi yapılan taşınmazın tahmini değeri 6.042,00 TL olmakla, aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktar dikkate alındığında 4.420,00 TL.yi geçtiği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti vardır.

Bu nedenle aksi yönde verilen mahkemenin 12.10.2011 tarih, 2011/535 E., 2011/733 K. sayılı temyiz isteminin miktar bakımından reddine dair kararında isabet bulunmadığından, mahkemenin ek kararının İİK’nun 363. maddesi uyarınca oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesine geçildi.

Şikayetçilerin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İhalenin feshi isteminde bulunulan taşınmaz ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi satış memurluğu’nun 2010/30 Esas sayılı dosyası nedeni ile satışı yapılan taşınmazdır. Şikayetin niteliği itibarıyle anılan dosyadaki alacaklı(alıcı) hasım gösterilmek suretiyle yargılama sürdürülmüş ve mahkemece şikayetçiler yönünden ihalenin feshi isteminin reddi aynı hukuksal nedene dayandırılmıştır.

O halde mahkemece, şikayetçilerin birlikte ve aynı gerekçelere dayalı olarak açtıkları ihalenin feshi davasının reddi halinde ihale bedelinin %10’u tutarında tek para cezasına hükmedilmesi gerekirken, her bir şikayetçi için ayrı ayrı para cezasına hükmedilmesi doğru olmadığından mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararı düzeltilerek onanmalıdır.