KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/1449 E., 2013/9793 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2013
- Mahkemesi
- Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 01/11/2012
- Numarası
- 2012/604-2012/590
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Şikayetçi borçlu, alacaklı tarafından hakkında başlatılan ilamsız icra takibinde; ödeme emrinin tebliği üzerine 7 günlük yasal sürede icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı belgenin ödeme emrine eklenmediğini ileri sürerek ödeme emrinin iptalini talep etmiş, mahkemece; 13.07.2012 tarihli mukavelenin borçluya tebliğ edilmemiş olmasının esaslı bir eksiklik olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.
İİK' nun 58. maddesi gereğince, takip belgeye dayandığı takdirde belge aslı veya örneğinin takip talebine ve ayrıca aynı kanunun 61. maddesi uyarınca da ödeme emrine eklenmesi gerekmektedir. Takibin ilamsız olması bu duruma etkili değildir.
Somut olayda; örnek 7 numaralı ödeme emrinde takip dayanağı belge '13.07.2012 faiz başlangıç tarihli, 29.250,00 TL tutarındaki gayrimenkul alım-satım mukavelesi' olarak gösterilmiş olmasına rağmen borçluya tebliğ edilen ödeme emri tebligat zarfında “örnek 7 ödeme emri vardır” ibaresinin yazılı bulunduğu, gerek icra dosyası kapsamından, gerekse borçlu vekilinin şikayet dilekçesine eklediği tebligat zarfından anlaşılmaktadır.
O halde mahkemece ödeme emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Öte yandan, HMK.nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereğince hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/1449, K. 2013/9793, 18 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama