Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/19513 K.2013/29188

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun, icra mahkemesine yaptığı başvuruda cirantanın imzasına itiraz ile birlikte ciro silsilesinde kopukluk olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, borçlunun imzanın ancak kendisine ait olmadığı iddiasında bulunabileceği, bir başkası için imza itirazında bulunamayacağından bahisle imzaya itirazın reddine ve borçlu aleyhine tazminata karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 170/3. maddesine göre, icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın %40'ından (02/07/2012-6352 S.K./35.md. ile yüzde yirmisinden) aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın %10'u oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.

Yukarıda açıklanan madde hükmünde, İİK.nun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapılacak bir imza incelemesi neticesinde tarafların tazminatla sorumlu tutulacakları düzenlendiğinden ve mahkemece bir imza incelemesi yapılmaksızın bir başkası için imza itirazında bulunulamayacağından bahisle sonuca gidildiği anlaşıldığından borçlunun tazminat ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.