KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/4331 E., 2013/13520 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2013
- Mahkemesi
- İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 28/12/2012
- Numarası
- 2012/20-2012/1251
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu şirketin, takibe konu çekteki cironun ve imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve alacaklı aleyhine tazminata karar verildiği anlaşılmaktadır.
İİK.nun 170/4 maddesine göre, imzaya tirazın kabulüne karar verilmesi halinde icra mahkemesi, senedi takibe koymada kötü niyeti ve ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın % 10’u oranında para cezasına mahkum eder.
Somut olayda, alacaklının, takip dayanağı çekte, lehtardan ve diğer üç cirantadan sonra yer alan ciranta Sait Yılmaz'ın cirosu ile yetkili hamil sıfatını kazandığı görülmektedir. Bu durumda, alacaklı hamil, imzaya itiraz eden ilk ciranta lehtar şirketin imzasının sıhhatini bilemeyeceğinden ağır kusurlu kabul edilemez. Ayrıca, alacaklının çeki takibe koymada kötü niyeti ve ağır kusuru bulunduğu ispatlanamadığına göre tazminattan sorumlu tutulması ve itiraz etmeyen diğer borçluları da kapsar şekilde takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/4331, K. 2013/13520, 9 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama