KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/25163 E., 2014/31276 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 26/06/2014
- Numarası
- 2011/261-2014/217
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından kira alacaklarının tahsili ve tahliye talebi ile kiracı borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun 15.02.2010 tarihli protokolle sulh ve ibra olunduğunu ileri sürerek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Kırıkkale 4. İcra Müdürlüğü’nün 2009/4830 E. sayılı icra takip dosyasının, borçlu tarafından yasal sürede yapılan itiraz üzerine durduğu ve kesinleşmiş bir takip bulunmadığı görülmekte olup, borçlunun iddialarının, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması davası açılması halinde, burada değerlendirme konusu yapılması mümkündür. Bu nedenle borçlunun icra mahkemesine başvurarak takibin iptalini istemesinin yasal dayanağı yoktur.
Öte yandan Kırıkkale 4. İcra Müdürlüğü’nün 2009/2030 E. sayılı icra takibi kesinleşmiş olup, borçlunun bu takibe itirazı, kesinleşmeden sonraki dönemde borcun itfa edildiği nedenine dayalıdır.
Kira alacaklarının tahsiline ilişkin yapılan takiplerde kıyas yoluyla uygulanacak hükümler, İİK'nun 269/d maddesinde sayılmış olup, bu maddede aynı kanunun 71. maddesine atıf yapılmadığından anılan takiplerde bu maddeye dayalı olarak takibin iptalinin istenmesi mümkün değildir.
O halde mahkemece, başvurunun açıklanan nedenlerle reddi gerekirken, esasının incelenmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/25163, K. 2014/31276, 23 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama