Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/26 K.2014/3072

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından faturaya dayalı olarak borçlu aleyhine genel haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine başvurarak, usulsüz tebligat iddiasıyla tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat yapılan adresin, borçlunun iş yeri adresi olduğu hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığı görülmektedir.

Tebligat Kanunu' nun 17. maddesine göre bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde, tebliğ o yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenler memur veya müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır".

Somut olayda borçlu Z.. Y.. adına işyeri adresine çıkartılan örnek (7) ödeme emrinin "Adreste kimse bulunmaması üzerine muhatap en yakın çalışana soruldu, yemekte olduğunu beyan edip beyanını imzadan imtina etti. Bu sebeple tebliğ evrakı Batı Mah. muhtarlığına teslim edilerek 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılıp isim vermeyen çalışana haber verildi ” şerhiyle tebliğ edildiği görülmüştür.

Tebligatta, beyanı sorulan kişinin borçlunun işyerinde çalışan bir kişi olup olmadığının dahi anlaşılamadığı, borçlunun işyerinde çalışan bir kişi olarak kabulü durumunda da tebligatın çalışana bırakılması gerekirken, bu kişinin tebligatı almaktan imtina ettiğine dair şerh düşülmeden mahalle muhtarlığına bırakıldığı, bu hali ile tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, borçlunun usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.