Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/26746 K.2015/538

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Borçlunun, 2012/2005 Esas sayılı takip dosyasındaki meskeniyet şikayetine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlu, haczedilen.... ili ... ilçesi ... kasabası ....mevkii ... parselde kayıtlı taşınmazın, İİK'nun 82/12. maddesi kapsamında haline münasip evi olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, istemin süreden reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 82/12. maddesinde yer alan haczedilmezlik iddiası, İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca (7) günlük süreye tâbidir. Bu süre öğrenme tarihinden başlar. Hacizle ilgili borçluya tebligat yapılmamış ise öğrenme tarihi kural olarak borçlunun bildirdiği tarihtir. Bu tarihin aksi ancak yazılı belge ile ispatlanabilir.

Somut olayda, meskeniyet şikayetine konu taşınmaza 2013/619 Esas sayılı takip dosyasında haciz konulmuş olması ve ödeme taahhüdünde bulunulmuş olmasının 2012/2005 esas sayılı takip dosyası açısından da haczin öğrenildiği anlamına gelmeyeceği gibi, haczin öğrenildiğine dair icra dosyasında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda borçlunun 23.07.2013 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvurunun, İİK'nun 16/1. maddesinde öngörülen (7) günlük yasal sürede olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde mahkemece, açıklanan ilkeler doğrultusunda şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, süre aşımı nedeniyle istemin tamamının reddi yönünde hüküm tesisis isabetsizdir.