Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/3225 K.2014/6048

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu D.. İnş. Tic.

A.Ş. aleyhine genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, itirazın iptali ilamı üzerine örnek 4-5 nolu icra emri düzenlendiği, alacaklı vekilinin 23/07/2013 tarihli beyanıyla sehven düzenlendiğinden bahisle icra emrinden feragat edildiği, ayrıca aynı gün borcun haricen tahsil edildiği belirtilerek tahsil harcı yatırılıp dosyanın işlemden kaldırılmasının istendiği, tahsil harcının eksik yatırıldığı gerekçesi ile icra müdürlüğünün 25/07/2013 tarihli kararı ile takibin işlemden kaldırılması talebinin reddedildiği,

borçlu D.. şirketi tarafından 19/07/2013 tarihli icra emrinin iptali ile 25/07/2013 tarihli icra müdürlüğü kararının kaldırılmasının istendiği, alacaklı A.. Plas. San. Tic. Ltd.

Şti. tarafından mahkemenin 2013/817 Esas sayılı dosyasında icra müdürlüğünün 25/07/2013 tarihli işleminin kaldırılmasının istendiği, mahkemenin 19/11/2013 tarih ve 2013/817-1032 sayılı kararı ile 2013/817 Esas sayılı dosyasının, aynı mahkemenin 2013/813 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Birleştirilen davalar birlikte incelenip karara bağlanır. Yani davaların tahkikat safhası müşterektir. Ancak kararda birleşen ve birleştirilen davaların ayrı ayrı belirtilmesi ve hükümde berliştirilen her dava için ayrı ayrı karar verilerek, her dava için verilen kararın ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, mahkemece asıl dava ile birleştirilen aynı mahkemenin 2013/817 Esas sayılı dosyası hakkında 6100 Sayılı HMK'nun 297/2. maddesi gereğince ayrı ayrı hüküm kurulmaması doğru bulunmamıştır. O halde mahkemece asıl ve birleşen dosya hakkında ayrı ayrı hüküm kurmak gerekirken tek hüküm kurulduğundan kararın bozulması gerekmiştir.