Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/33065 K.2015/7638

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece itirazın kabulü ile birlikte alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 170/3. maddesine göre; icra mahkemesi aynı Kanun'un 68/a maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı kanaatine varırsa, itirazın kabulü ile birlikte takibin durdurulmasına ve aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca senedi takibe koymada kötüniyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, alacaklıyı, takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın %10'u oranında para cezasına mahkum eder.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nca düzenlenen 25.09.2014 tarihli raporda, takip konusu senetteki borçlu imzası ile borçlunun mukayese imzaları arasında aynı elden çıktıklarını gösterir yeterlik ve nitelikte bulgu saptanamadığı bildirildiğine göre, rapor içeriğinde imzanın borçlu ...'in eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde kesin bir görüş bildiriminde bulunulmadığından ve takip alacaklısı senedin cirantası olup keşideci borçlu tarafından senede atılan imzaların ona ait olup olmadığını bilecek konumda olmadığından,

alacaklı aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi, İİK’nun 170/3.maddesi gereğince borçlunun imzaya itirazının kabul edilmesi halinde, itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm tesisi doğru olmayıp hükmün bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.