Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/4362 K.2014/7111

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, bir adet bonoya dayalı olarak keşideci borçlu Mehmet Şahin hakkında 30.03.2009 tarihinde başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; borçlu M.. Ş.. için düzenlenen örnek 10 ödeme emrinin, takip dayanağı bononun lehtarı olan A.. P..'a 29.09.2011 tarihinde tebliğ edildiği, A.. P..'ın 03.10.2011 tarihinde icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece imzaya itirazın kabulü ile itiraz eden yönünden takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 167. maddesi uyarınca aynı kanunun 58. maddesine uygun olarak düzenlenen takip talebi üzerine ve gene aynı kanunun 168. maddesi uyarınca icra müdürü borçluya bir ödeme emri gönderir. Takip talebinde borçlu olarak gösterilmeyen kişiye ödeme emri gönderilmesi ona borçlu sıfatı kazandırmaz

Somut olayda, takip alacaklısı vekili tarafından düzenlenen örnek 10 takip talebinde borçlu olarak sadece M.. Ş..'in gösterildiği, icra müdürlüğünce örnek 10 ödeme emrinin borçlu M.. Ş.. adına düzenlendiği, bundan sonra alacaklının 12.09.2011 tarihinde A.. P..'a ödeme emri tebliğ edilmesini talep ettiği; bunun üzerine, borçlu M.. Ş.. adına düzenlenen ödeme emrinin, A.. P..'a tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar alacaklı 12.09.2011 tarihli talebi ile A..

P..'a ödeme emri tebliğini istemiş ise de; takip talebinde borçlu olarak gösterilmeyen kişiye bu şekilde ödeme emri gönderilmesi ona borçlu sıfatı kazandırmaz, kaldı ki adı geçene tebliğ edilen ödeme emrinde borçlu olarak ismi de yer almamaktadır. Bu durumda icra takibinin borçlusu olmayan, takipte taraf olmayan A..

P..'ın imzaya itiraz hakkı olmadığından, mahkemece; itirazının husumet yokluğundan reddi yerine işin esası incelenerek yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.