KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/4650 E., 2014/8053 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2014
- Mahkemesi
- Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 21/01/2014
- Numarası
- 2013/312-2014/29
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlu senedin görüldüğünde ödenecek bono olduğunu, tanzim tarihinin "11.11.20111" olarak geçerli bir tarih içermediğini ve tanzim tarihinin vade tarihinden sonra olamayacağını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, vade tarihinin tanzim tarihinden önceki bir tarih olduğu gerekçesiyle İİK'nun 170/a maddesine göre takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.
TTK'nun 688/6. maddesi (6102 Sayılı Kanun'un 776/f md.)uyarınca, bonoların tanzim edildiği gün ve yerin yazılması zorunludur.
TTK'nun 688. maddesi (6102 Sayılı Kanun'un 777/2. md.) uyarınca, vade bononun unsurlarından olsa da aynı kanunun 689/2. maddesi gereğince vadesi gösterilmemiş bir bono görüldüğünde ödenmesi şart bir bono sayılır.
Somut olayda; dayanak bononun incelenmesinde; vade gösterilmediği, tanzim tarihinin "11.11.20111" yazıldığı, takip tarihinin 22.10.2013 olduğu görülmektedir. Tanzim tarihinin bu şekilde yazılışının yanılgıdan kaynaklandığı ve bu hatanın bononun niteliğini etkilemeyeceği kabul edilerek sehven yazıldığının kabulüyle tanzim tarihinin "11.11.2011" olarak anlaşılması gerekir. (HGK. 21.06.2000 tarih ve 2000/12-1011 E. 2000/1076 K.) Aksine kabul aşırı şekilcilik olup hak kaybına neden olur.
O halde mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/4650, K. 2014/8053, 12 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama