KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/14152 E., 2015/17987 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK'nun 170. maddesinin 3. fıkrasına göre; “İcra mahkemesi, 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan Kanun maddesinin 4. fıkrası ise; “İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahküm eder.” şeklinde düzenlenmiştir.
Yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereğince; borçlunun tazminat ve para cezasıyla sorumlu tutulabilmesi için öncelikle icra mahkemesince yaptırılmış bir imza incelemesinin bulunması gerekmektedir.
Somut olayda; mahkemece, alacaklıya senet aslını imza incelemesi esas olmak üzere mahkemeye ibraz etmesi için süre verilmiş; alacaklının senet aslını ibraz etmemesi üzerine keşideci şirketi temsilen atılan imzanın şirket yetkili temsilcisine ait olduğunun alacaklı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle imza itirazı kabul edilmiştir. Bu durumda, borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup; kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de; anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/14152, K. 2015/17987, 25 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama