KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/17426 E., 2015/28901 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, yasal süre içerisinde borca itiraz edilmesi üzerine icra müdürlüğünce takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, takip dayanağı belgelerin İİK'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesi ile itirazın kaldırılması isteminin reddine ve alacaklı aleyhine itiraz edilen alacağın %20'sinden az olmamak üzere tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.İİK'nun 68/son maddesinin ilk cümlesinde.
"İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %20' den az olmamak üzere tazminata mahkum edilir" hükmüne yer verilmiştir.İcra mahkemesince, alacaklının itirazın kaldırılması istemi, sadece takip dayanağı belgenin, İİK'nun 68/l. maddesinde belirtilen belge niteliğinde olmadığından bahisle işin esası incelenmeden reddedilmiş olmakla, borçlu yararına tazminat verilebilmesi için zorunlu olan, aynı maddenin son bendinde öngörülen "talebin esasa ilişkin nedenlerle reddi" koşulu oluşmadığı halde,
alacaklının tazminatla sorumlu tutulması isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/17426, K. 2015/28901, 23 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama