Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/6925 K.2015/11490

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;İİK'nun 134.maddesinin 2. fıkrasında.

"İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere, yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerin" isteyebileceği hususu düzenlendikten sonra, aynı fıkrada ayrıca "...talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder.

Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz" hükmüne yer verilmiştir.Somut olayda, ... 22. İcra Müdürlüğü'nün 2008/ 533 E. sayılı dosyasında alacaklı banka tarafından borçlu ...Plastik San ve Tic. A.Ş. ile ipotek borçluları ... ... Ambalaj San ve Tic. A.Ş. ile ... aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi yapılmıştır.

İpoteğe esas kredi sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak yer alan şikayetçiler ..., ..., ... ve ...'nun ise takipte borçlu sıfatları bulunmadığı gibi, adı geçen şikayetçiler tapu sicilindeki ilgili veya ihaleye pey süren kişi de değillerdir. Şikayetçilerin takibe konu ipoteğe esas kredi sözleşmesinde kefil olmaları kendilerine ihalenin feshini talep hakkı vermez.

Bu durumda şikayetçiler ..., ..., ... ve ...'nun aktif husumet ehliyeti bulunmadığından bu şikayetçiler yönünden işin esasına girilmeden mahkemece istemlerinin reddi gerekirken, işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi doğru değilse de, sonuçta istem reddedildiğinden karar sonucu itibari ile doğrudur.

Ancak işin esasına girilmeden istemin reddi halinde şikayetçiye %10 para cezası verilemeyeceğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.