KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/7444 E., 2015/17397 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından borçlu ... hakkında tahliye taahhüdüne dayalı olarak kiralanan taşınmazın ilamsız icra yolu ile tahliyesi için yapılan takibin kesinleşmesiyle taşınmazın tahliye işlemlerine başlanması üzerine, şikayette bulunan ...'in icra mahkemesine yaptığı başvuruda, kendisine ait olan tahliye edilmesi istenen taşınmazda yedi senedir oturduğunu, kimseye tahliye taahhüdü vermediğini, babası ...'in tapu malikine kendi oturduğu ev için tahliye taahhütnamesi verebileceğini, babasının evinin ve taahhütnameye konu taşınmazın numaralarının aynı olmadığından bahisle icra müdürlüğüne yaptıkları itirazın 12.12.2014 tarihinde reddine dair verilen kararın iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulü ile, ilgili memur işleminin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda, borçlu ... ile alacaklı ... arasında imzalanan 23.09.2014 tarihli tahliye taahhütnamesine konu üç katlı taşınmazın 1 numaralı dairesinde oturan şikayetçi ...'un, taahhütnamenin tarafı olmayıp, taahhütnamede kiracı sıfatıyla yer alan borçlu ...'in oğlu olduğu görülmektedir.
İİK'nun 276/son maddesi uyarınca, şikayette bulunan kişi borçluya (babasına) tebaen taşınmazda oturmakta olduğundan bu madde hükmünün tatbikinde 3. şahıs sayılmaz. Aynı maddenin birinci fıkrası gereğince şikayetçinin, tahliyesi istenen taşınmazı işgalde haklı olduğuna dair resmi bir belge de sunmadığı görülmekle, şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/7444, K. 2015/17397, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama