KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2016/12204 E., 2016/15311 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.
Somut olayda, 15.01.2016 tarihli ihalelerde, değeri 604.200 TL olarak takdir edilen 3 parsel sayılı taşınmaz 728.000 TL'ye, değeri 258.500 TL olarak takdir edilen 11 parsel sayılı taşınmaz 1.103.000 TL'ye, değeri 261.360 TL olarak takdir edilen 2 parsel sayılı taşınmaz 1.116.000 TL'ye ve değeri 630.000 TL olarak takdir edilen 5 parsel sayılı taşınmaz 840.000 TL'ye satılmıştır. İhalenin feshi isteminin esastan reddine karar verilen şikayet konusu taşınmazların tamamının satış bedelinin, muhammen bedelin üzerinde olduğu, şikayetçi vekiline usulüne uygun kıymet takdiri tebliği olduğu halde, süresinde kıymet takdirine yapılmış bir şikayetin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin, muhammen bedelin üzerinde olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda borçlunun ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden mahkeme kararı sonucu itibariyle doğrudur.
Ancak bu durumda İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca işin esasına girilemeyeceğinden şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2016/12204, K. 2016/15311, 31 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama