Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/12531 K.2017/4451

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun İİK'nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, imzaya itiraz ettiği, mahkemece itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, mahkemece, takibe dayanak bono üzerinde yaptırılan inceleme sonucunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 04.02.2016 tarihli raporda, imzaların kuvvetle muhtemel borçlunun eli ürünü olmadığı sonucuna varıldığının bildirildiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, bahsi geçen rapor hükme esas alınmak suretiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Adli Tıp Kurumundan alınan raporun bu hali ile kesin kanaat içermediğinden hüküm kurmaya elverişli olmadığı açık olup; söz konusu raporun anılan kurumdan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ona üstünlük sağlamayacağından kesin kanaat bildirmeyen mevcut rapora göre sonuca gidilemez. Zira, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin imza incelemesinde son mercii olarak kabulü hususunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır (HGK.'nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-282 sayılı kararı).

O halde mahkemece, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması talep edildiğine göre; ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak, grafoloji ve yazı bilimi dalında uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulu aracılığı ile yeniden inceleme yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.