Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/143 K.2016/5701

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından 8 parça taşınmazın ihalesinin feshinin talep edildiği, mahkemece 3 parça taşınmaz yönünden ihale bedelinin muhammen bedelin üzerinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddi ile bu taşınmazlar açısından %20 para cezasına hükmedildiği, kalan 5 parça taşınmaz açısından ise taşınmazlar KDV'den muaf olmasına rağmen KDV oranlarının satış ilanında %1 olarak gösterilmesinin usulsüz olduğu gerekçesiyle ihalenin feshine karar verildiği anlaşılmıştır.

KDV muafiyetinin satış ilanında gösterilmemesi, satış öncesi döneme ilişkin bir şikayet olup, satış ilanı tebliğ edildiği halde süresinde şikayet edilmeyen satış öncesi işlemler kesinleştiğinden, artık bu hususa dayalı olarak ihalenin feshi istenemeyeceğinden, mahkemece bu gerekçe ile ihalenin feshine karar verilmesi doğru değil ise de, inceleme konusu karar borçlu tarafından temyiz edildiğinden aleyhe bozma yasağı ilkesi gereğince bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Borçlunun sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, ihalenin feshine konu 127 ada 1 parsel, 1 ve 5 nolu bağımsız bölümler ile 241 ada 2 parsel 4 nolu bağımsız bölümün muhammen bedellerinin üzerinde ihale edildiği görülmektedir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin, taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde olması halinde ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Bu durumda şikayetçinin, yukarıda anılan bağımsız bölümler yönünden ihalenin feshini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Mahkemece de söz konusu taşınmazlar yönünden istemin bu nedenle reddedildiği anlaşılmıştır.

Ancak İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. O halde, şikayetçinin 127 ada 1 parsel, 1 ve 5 nolu bağımsız bölümler ile 241 ada 2 parsel 4 nolu bağımsız bölüm yönünden ihalenin feshi istemi işin esasına girilmeden reddedildiğinden, anılan taşınmazların ihale bedellerinin %20'si oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.