KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2016/25977 E., 2017/4964 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2017
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Şikayetçi 24.03.2016 tarihinde icra mahkemesine başvurusunda, ihalenin feshi nedeni olarak ileri sürdüğü sair iddiaların yanı sıra, satış ilanının kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini belirterek 10.03.2016 tarihinde yapılan taşınmaz ihalelerinin feshini talep etmiş, mahkemece; ihalenin feshi isteminin reddine ve şikayetçinin ihale bedelleri toplamının % 10' u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
İİK’nun 134. maddesinin 2. fıkrası uyarınca “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.”
Somut olayda, şikayetçiye satış ilanı, usulüne uygun tebliğ edildiğine ve bu husus mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, 10.03.2016 tarihli ihalelere yönelik olarak 24.03.2016 tarihinde yapılan ihalenin feshi isteminin, yasal yedi günlük süreden sonra olması nedeni ile davanın süre aşımından reddine karar verilmesi ve işin esasına girilmediğinden para cezasına hükmedilmemesi gerekirken, şikayetçinin ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile mahkûmiyetine hükmolunması isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, mahkemenin ret kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan ve para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi ise, yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2016/25977, K. 2017/4964, 30 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama